De Bouwmeester zoekt trainers voor het invullen en uitvoeren van verschillende groepstrainingen op free-lance basis. Het gaat met name over trainingen op het gebied van cultuurverandering, teamontwikkeling, managementontwikkeling en communicatie.

Met succes bouwt De Bouwmeester aan haar nieuwe vestiging in het oosten, standplaats Zwolle.Voor deze vestiging zoeken we in de regio free lance coaches, voor individuele coachingstrajecten.

De site van DE BOUWMEESTER MOBILITEIT is vernieuwd. Klik hier

Onder de kop ONTWIKKELING OP MAAT GEMAAKT publiceerde de Weekkrant in Zwolle een artikel over De Bouwmeester Zwolle. Joep van der Heijden (directeur van die dependance) & Arie Snel (Algemeen directeur) werden geïnterviewd door Joop de Haan.

DOWNLOAD ARTIKEL HIER

Als onderdeel van mobiliteitstrajecten werkt coach Teuntje Klinkenberg, graag met een cliënt toe naar een presentatie. Ze houdt ze het liefst in onze studio op de voormalige NDSM-werf in Amsterdam Noord. Vanwege de eigenzinnige bedrijvigheid in de oude haven aan het IJ. Teuntje Klinkenberg vertelt over het hoe zij te werkt gaat.

Vanaf de gang geeft een ruit zicht op de klas. Mijn dochter is acht en zit in groep vijf. Op een dag haal ik haar af en zie haar bij het schoolbord voor de klas staan. De onderwijzer zit aan zijn tafel. De leerlingen gieren het uit, slaan dubbel van de lach en mijn dochter staat er triomfantelijk bij. Blijkbaar heeft ze iets grappigs verteld. Later achterop de fiets legt ze vol enthousiasme uit dat het haar beurt was om een mop te vertellen. ‘Die van het lange-lullen-volk in de rivier,’ antwoordt ze op mijn vraag naar welke. Het is de flauwst denkbare mop, mijn dochter heeft hem van mij, besef ik met enige gêne. Het is de enige mop, die ik kan onthouden. ‘Elke week mag iemand anders,’ vult ze nog aan.
Ik zie in dat het een geweldige manier is om jonge kinderen alvast te laten wennen aan het houden van presentaties. Zonder al te veel nadruk leren ze een verhaal vertellen met een kop en een staart voor toehoorders, die mogen reageren. Zo leren ze aandacht te vragen op een overtuigende manier. Ter voorbereiding van het houden van spreekbeurten. De volgende stap vormt het doorzetten en antwoord geven op vragen. Zo bouwen ze ontspannen en vanzelfsprekend ervaring op en wennen aan publiek.

Het houden presentaties is in alle sectoren een veelvoorkomend communicatiemiddel. Een persoonlijke vorm en stijl ontwikkelen, die passen bij het onderwerp en de omstandigheden is ons uitgangspunt. De Bouwmeester benadrukt dat er geen presentatie-politie bestaat.
De presentaties worden gehouden binnen een kleine setting van betrokkenen en specialisten. Als van te voren bekend is dat toehoorders deelgenoot zullen worden van je zoektocht naar een andere functie, verhoog je het belang. Samen met de coach wordt gewerkt aan een heldere vorm. Bijvoorbeeld met het gebruik van verschillende stoelen, die staan voor diverse gezichtspunten.
De inhoud wordt ingegeven door het stadium van het traject en de vraag van de cliënt. Hij kan bijvoorbeeld vragen naar de inschatting van zijn kwaliteiten, hij kan naar reacties vragen op zijn toekomstplannen, hij wil gewezen worden op nieuwe mogelijkheden etc.
De presentatie vorm een markering. De cliënt nodigt een gast uit, iemand die voor hem iets kan betekenen en naar wiens reactie hij nieuwsgierig is. De Bouwmeester is aanwezig met twee of drie onbekende, maar relevant gekozen gasten en de coach. Naar aanleiding van het nagesprek, waarin alle aanwezigen reageren op de vraag van de cliënt, wordt een vervolgstap gezet.

De Bouwmeester heeft een training ontwikkeld voor docenten in het middelbaar en hoger onderwijs. De training biedt docenten handvatten voor het ontwikkelen van onderwijskundige en didactische vaardigheden.

De training Professionalisering van docenten is inhoudelijk samengesteld op basis van een reeks gesprekken met zowel directies als docenten van verschillende scholen. Uit alle gesprekken blijkt dat professionalisering hoog op de agenda staat. Alle betrokken partijen benaderen dit verschillend.
Professionalisering van docenten is een speerpunt van de overheid. De overheid investeert in de kwaliteit van docenten door middel van trainingen, self-assessments en Masterstudies. De markt biedt veel verschillende korte trainingen op het gebied van didactiek en pedagogiek.
Er ontbreekt echter een training die handvatten biedt voor het toepassen en verbeteren van de interactie. Onze training richt zich met name op het hoe, op het verbeteren van de interactie. De vorm van de training is een strak geleide, uitgebreide peer-to-peer-training. Uniek element in het programma voor docenten is dat er ook leerlingen betrokken worden bij een observatie- en een feedbackbijeenkomst.

Meer informatie: neem contact op met Nanda Leereveld.
lees ook: Docenten professionaliseren

Tijd voor een tussentijdse evaluatie

Ik volg sinds een aantal weken de Master of Arts in Visual Arts aan de HEAD – Universiteit van Kunst en Design in Genève, Zwitserland. Het programma-aanbod is uitgebreid. Er is een zeer veelzijdige keuze te maken uit leraren en begeleiders; mensen uit de praktijk die lesgeven, die met je meedenken en met je in discussie gaan, mensen die vragen stellen en kanttekeningen plaatsen bij wat ik hen voorschotel. Het betekent ook dat ik keuzes moet maken.
Het onderscheid ligt tussen personalities, mensen met een staat van dienst jonger en ouder, en personen die vanuit theorie de kunst benaderen. De opleiding is als een grote snoepwinkel, waar alles te krijgen is; dat maakt het des te aantrekkelijker om daar ook in mee te gaan. Ik merkte dat ik behoefte had aan een klankbord en vroeg een gesprek aan met Liesbeth Osse.
De keuze voor een persoonlijk begeleider, die gedurende twee jaar lang mijn proces volgt, is voor mij hetgeen waar de nadruk op ligt en waar dan ook veel gewicht aan hangt. De argumenten, ofwel de argumenten voor mijn keuze, hebben betrekking op persoonlijke- maar ook professionele motieven; ik kwam in gesprek met Liesbeth tot het inzicht dat mijn zelfbeeld onderhevig is aan projectie en rolmodellen ten aanzien van mijn praktijk.
De enige vraag, zo bleek, die ik mezelf moet stellen : Is de thematiek en de praktijkvoering van de persoon die ik kies van toegevoegde waarde op mijn praktijk? Tevens, bezint deze zich indirect en direct op de vragen die ik mezelf stel ten aanzien van mijn huidige praktijk en hoe mijn praktijk aan te passen naar mijn huidige interesses? Dat bleek het juiste antwoord te zijn op mijn aarzeling.
Nu ik deze keuze heb gemaakt, voelt het in elk geval als een stap in de goede richting.

In haar coachingstraject wordt Ilse Frech voortdurend uitgedaagd om na te denken over hoe zij de dingen ziet. Standpunt bepalen is belangrijk, als anker voor het formuleren van je plan voor de toekomst. En een ondernemer heeft met geld te maken. Wat betekent geld voor haar?

KOSTEN, CREATIE EN DE MARKT


Liesbeth Osse heeft mij laatst gevraagd mijn standpunt ten aanzien van ‘geld’ te verduidelijken.
Ik heb mijn gedachten erover laten gaan. In principe is geld een middel om in je bestaan te voorzien. Geld zorgt voor vrijheid; om te leven, om te reizen, om te creëren. Dat is de basis.
Wat betekent geld nog meer voor mij: geld drukt ook de waarde van je arbeid, je inzet of je prestatie uit. Betaald krijgen voor wat ik doe, fotograferen in het documentaire veld, is vandaag de dag een uitdaging geworden. Het vraagt om creativiteit. Kijken naar wie je doelgroep is, en hoe je jezelf in de markt kunt prijzen, in plaats van erbuiten. Je afvragen wat de mogelijke afzet van je materiaal is, en in welke vorm je deze kunt gieten om tot distributie en tot verkoop te komen. En ook, wat doen je concurrenten? Ren je mee, of probeer je een niche te vinden? Met geld heeft die vraagstelling niet direct iets te maken, maar wel met de mogelijke opbrengst van je werk en het genereren van inkomen.
En dan; de kosten die de creatie met zich meebrengt. Kun je de werkelijke kosten terugverdienen? Of verdien je de kosten pas terug als je een hele reeks van je werk verkoopt? Is er een garantie van te voren, of neem je risico? Al deze vragen dragen bij tot het bepalen van de prijs voor de geleverde dienst of het geleverde werk.
Water bij de wijn doen, heb ik geleerd, is de oplossing niet. Geld is deels een beloning naar gelang de inzet. De waarde ervan wordt ook meegewogen wanneer er sprake is van een publiek belang.
Creatie is onderdeel van onze economie. En binnen die economie heeft ook mijn werk, en mijn talent bestaansrecht. Geld vragen is zeggen: Ik besta.

Wegens groot succes, nog een keer: De Dialoog.
Iedereen kent die soms eindeloze gesprekken met jezelf. Over voors en tegens, om positie te bepalen of twijfel te doorgronden.
In drie individuele bijeenkomsten geeft u op papier vorm aan zo’n innerlijke dialoog. Onder leiding van schrijver en regisseur Teuntje Klinkenberg maakt u een korte eenakter. Twee acteurs lezen die tekst, brengen uw innerlijke stem tot leven. Een manier om uw gedachtegang scherp te krijgen.
Drie maal twee uur met Teuntje Klinkenberg, 2 uur met twee acteurs.

Speciale ‘De Bouwmeester-15-jaar’ prijs: € 1.450,00 (ex BTW).

MEER INFO? Bel De Bouwmeester en vraag naar Arie Snel.

15 MAANDEN LANG BOUWMEESTER SPECIALS
September 2011 bestaat De Bouwmeester 15 jaar. Zonder u had De Bouwmeester dit prachtige jubileum nooit kunnen bereiken.
Speciaal voor u vierden we dat het afgelopen jaar elke maand opnieuw, met scherp geprijsde specials. Dit is de laatste special.

Aan ideeën voor projecten heeft Ilse Frech geen gebrek, maar hoe vind je geld & publiek? Kan je daar al in een vroeg stadium over nadenken? Of is het iets dat je pas kan formuleren als het project loopt? Liesbeth Osse werkt met haar aan het structureren van dat proces.

Structuur en proces

“Kiezen is voor mij iets dat een deel is van een organisch proces. Ik ben een associatief denker, reden te meer om voorzichtig te zijn, en te kijken hoe ik mijn keuzes kan laten voortkomen uit een idee, waarvoor ik dan eerst een ‘raamwerk’ maak. Een plan, met een tijdsverloop. Liesbeth heeft het me de afgelopen keer uitgebreid toegelicht.”
“Niet eerder heb ik mijn projecten zo bewust moeten ‘uiteenrafelen’. Ik volgde mijn neus. En die neus is toevallig heel gevoelig voor collectief actuele thema’s; vaak val ik wat dat betreft met mijn ‘neus in de boter’.”
“Alle stappen die gaandeweg gezet moeten worden, terwijl ik midden in een project zit, met alle onvoorziene obstakels die daarbij horen, dat is een hobbelig traject waarin ik niet altijd antwoorden heb op vragen die rijzen. Vragen zoals: wat ‘het doel’ is van mijn project/idee, of het een functie kan hebben, voor wie het interessant zou kunnen zijn, hoe ik het gefinancierd krijg en wat het verdien-model zou kunnen zijn.”
“Deze en andere vragen volgen op reeds gemaakte keuzes en ze roepen weer andere te maken keuzes op. Dat betekent feitelijk dat je altijd aan meerdere projecten moet werken en voor elk een traject uitstippelt.”
“Maar waar begin je? Zodra je stilstaat en je je afvraagt waar je mee bezig bent, lijkt ineens de logica van de dingen verdwenen. Terwijl wanneer ik dat niet doe, mijn handelen heel logisch lijkt. Het zorgt voor een soort ‘hapering’ in een anders ‘logisch’ proces.”
“Nu denk ik: ‘Is dat proces wel zo logisch, heb ik het eigenlijk wel goed van alle kanten bekeken?’. De ene keuze is van subtiel belang, het ander heeft grote gevolgen.”
“Hoe hierin te kunnen voorzien is een vraag die ik me moet gaan stellen, bij elke volgende te zetten stap.”

Al werkend loopt Ilse Frech tegen facetten van haar bedrijf op die aandacht behoeven. Dat haar foto’s in de Time Magazine komen, met  een stuk van haar hand, bijvoorbeeld. Daar haakt haar coach Liesbeth  Osse op in, zo dat werk en coachinstraject in elkaar overlopen.

#3 DE OUTLINE

“Momenteel schrijf ik een stuk voor Time Magazine: een inleiding van een presentatie van mijn werk ‘Nika, Russia Love’, voor de multimedia website ‘Lightbox’. Aanleiding is een presentatie van mijn multi-media film op Noorderlicht Fotofestival in September. De foto’s zullen op de site als slide-show vertoond worden en de tekst die ik schrijf zal het verhaal achter het project toelichten.”
“ Het huiswerk dat ik meekreeg van Liesbeth Osse, is een ‘outline’ te maken: Een introductie, een midden en samenvattend einde van de tekst. Ik heb al eerder een inleidende tekst geschreven. Die tekst zal ik met deze nieuwe outline in gedachten herschrijven. Daarbij houd ik rekening met het publiek – de lezers- en zal ik me buigen over de vraag of mijn verhaal een inzicht biedt in mijn persoonlijke aanpak, want dat is wat Time graag wil. Tegelijkertijd houd ik de relatie tot het onderwerp van mijn serie – Nika is seropositief – goed in de gaten.”
“Het beestje der oude gewoonten is hardnekkig; Alweer vurig aan het schrijven, kwam ik erachter dat ik mij vergat te houden aan ‘het voorgenomen geraamte’ van de tekst. Lastig, moet ik erkennen: vanuit een analytische benadering schrijven. Er zijn vele elementen die van belang zijn; welke details van een levensecht gebeurd verhaal, kies ik? Wat is ‘te lezen in mijn foto’s’, en met welke woorden geef ik mijn foto’s precies dat kleine beetje extra ‘ziel’ mee?”
“Een publiek aanspreken voelt anders dan ‘een enkele lezer’ aanspreken. Misschien is dat wel de manier om de opdracht aan te gaan. Ik stel me voor dat er één lezer is, die ik wil kunnen interesseren. Als dat lukt, dan betekent dat er meerdere geïnteresseerd kunnen zijn.”
De deadline die ik mezelf gesteld had, stel ik met ruim een week, naar achteren bij. Dan moet de ‘body’ staan, die ik toets aan de ‘outline’.”